Wat een avontuur was dit! Waar moet ik beginnen.

Mam had een vergadering zoals zovele met de dames van de jeugdbegeleiding. Ik mocht er wel even bij zitten maar dan naar boven om ze niet te storen. Geheel onverwacht kreeg ik toen de vraag of ik niet een stukje op de piano kon spelen en zij hadden de bladmuziek bij zich. In de tekst stond de vraag of ik Jeugdprins wilde worden bij De Schäöpkes.

Dat kwam zo als een verrassing dat ik er stil van werd. Maar na een tijdje kon ik daar volmondig ja op zeggen.

Ik wist al snel wie mijn adjudanten zouden worden en gelukkig zeiden Damian en Johan gelijk ja.

Wat was het ontzettend spannend, leuk maar vooral gezellig als het hele gezelschap en de begeleiding weer kwamen, wat is er veel gelachen en bedacht. Samen met mam mijn onderscheiding bedenken en uitwerken, en met pap en mam mijn cadeautjes bedenken en in elkaar knutselen en elke avond de speech oefenen.

Toen was de uitroeping daar. Ik was op van de zenuwen maar had er vooral ontzettend veel zin in, het wegsluipen uit de zaal, omkleden en in de bolderkar klimmen om ook de mensen die ik graag erbij wilde hebben, maar die achter de bar stonden, erbij te krijgen. En wat was het voor iedereen een grote verassing dat ik daar stond, echt helemaal niemand had het ook maar doorgehad.

Na het even tot rust zijn gekomen en omkleden was het moment daar dat ik mocht gaan speechen, en wat ging dat ontzettend goed. Niemand wist dat ik stiekem heel goed Weerts had leren lezen en spreken. Zo trots als een pauw toen eindelijk mijn onderscheiding werd getoond, en ik eindelijk als Jeugdprins Tijn I voorop mocht in de polonaise. En ik was niet kapot en naar huis te krijgen wat een topavond was dat.

De volgende morgen kwamen ze de prachtige banner plaatsen en hadden we de brunch. Na een lekker broodje mocht ik iedereen onderscheiden in mijn “Orde van ‘t stuiterendj pianospuuëlerke”

Op Debuut mocht ik ook aanwezig zijn als Jeugdprins Tijn I.

Ik moest zelfs het Limburgs volkslied zingen,. Gelukkig had ik een spiekbriefje, want dat staat niet op mijn Spotify lijst.

In januari begon het pas echt, alle recepties, boerenballen, prinsentreffen, interviews, feestjes, optocht wat was dat geweldig ik vond het echt allemaal één groot feest.

En dat ik met mijn hele Jeugdraad eerst bij Aan de Bron, toen naar De Maaskei en als klapstuk naar mijn eigen school mocht, waar ik ook nog mocht speechen en een aantal leerkrachten en al mijn klasgenoten mocht onderscheiden in mijn orde.

En toen was het zover de dinsdag brak aan en wat had ik die graag willen overslaan. Eerst het zonnebuizersbal, wat echt heel leuk was, maar toen de abdicatie. Het begon met het Schäöpke oplaten samen met Miranda en daarna onze foto ophangen in onze prinsen galerij.

En toen was het zover, ik heb geprobeerd om mijn speech zelf voor te lezen, maar dat lukte me echt niet, dus Mam heeft dat voor mij gedaan. Het was een moeilijk maar ook mooi moment en we hebben het nog vaak teruggekeken.

Al met al ben ik super dankbaar dat ik de kans heb gekregen om Jeugdprins Tijn I heb mogen zijn bij V.V. De Schäöpkes.

Het was een super mooie ervaring die ik de rest van mijn leven zal koesteren.

Samen met mijn adjudanten Damian en Johan, pap, mam, Noëlla, Samantha, Brian, Levi, Carin, Remco, Lizette en natuurlijk MIEN dames van de Jeugdbegeleiding, Raad van 11 en Jeugdvorst Dani hebben we er één groot feest gemaakt, bedankt hiervoor.

Ik wil graag Landvrâwe Miranda en gevolg, De Schäöpkes en Alaav nogmaals bedanken voor deze fantastische ervaring.

DANKE, DANKE, DANKE

Groetjes, Oud Jeugdprins Tijn I